KARABÖRK'DE SPOR VE FUTBOL

1900'lü yılların başlarında ülkemize, yani İstanbul'a gelen Futbol kültürü, haberleşmenin ve o günkü maddi imkansızlıkların içinde futbolun Anadoluya hemen yayılmasını büyük ölçüde engellemiştir.

Karabörk'de bu çerçevede Anadolunun bir parçası olduğu için, tıpkı Anadolu gibi, o günün şartlarında futbolla tanışması çok zaman sonraları gerçekleşmiştir.

Futboldan önce diğer spor dallarına, Karabörk'de Futboldan başka tek spor dalı olan Voleybola kısaca bir değinelim.

Voleybol:

1980'li yıllarda Karabörk İlkokulu ve Karabörk orta okulu öğretmenlerinin ve bir gurup Karabörk gençliğinin, özelliklede Yeniköy gençliğinin ön ayak olması ile Karabörk'de ilk yıllarını yaşamıştır.

Eski İlkokulun bahçesine kurulan Voleybol ağı ile, maçlar başlar, yoğun bir izleyici kitlesi okulun bahçesini doldururdu.

Genelde Öğretmenlerle Karabörk gençliği arasında geçen bu müsabakalarda maç heyecanı doruğa çıkardı.Kazananlar hep eşit gibi olurdu.

En iyi oynayanlar ise, Orta okul müdürü Abdurrahmrn Asılsoy ve Kısa boyuna rağmen Yeniköyden İlhan Topaloğlu idi.

3-5 yıl gibi bir etkisi sürdü ve gelen yeni öğretmenlerin ilgisizliği ve gençliğin gurbete çıkması ile bu gün Karabörk'de Voleybol unutulmak üzeredir.Hatta hiç oynanmamaktadır.

Futbol:

1900'lü yıllarda İstanbul'da ilk spor kulüplerinin kurulması ile bir İngiliz icadı olan Futbol resmen Türkiyeye gelmiş oldu.

O yıllarda İstanbul'a gelen Futbolun Karabörk'e gelmesi uzun yıllar aldı.Tıpkı diğer Anadolu coğrafyasında olduğu gibi ulaşımın zorluğu, haberleşmenin ve görsel ve yazısal medyanın gelişmemiş olması, Medyaya ulaşmanın fakirlik sonucu zor olması, Futbol kültürünün Türkiyede tam olarak yerleşmemesi, ne olduğunun bilinmemesi bu sporun Türkiye'de yaygınlaşmasındaki en büyük engel idi.

1945 kuşağı ile Futbol Karabörk'le tanışmış oldu.Daha önceki büyüklerin günah diye uzak tutmaya çalışdığı bu spor dalını Karabörk'e önce iki delikanlı sokar ve daha sonraları bu sayı destekçileri ile dörde çıkar.

Bu iki genç daha önce gurbete çıkmış olan, futbolu, futbol takımlarını duyan, basında okuyan, takım tutmanın güzelliklerini gören ve gurbetten Karabörk'e dönen İbrahim Cırıt (Hasan Cırıt'ın oğlu) ve Kemal Bebek(Veysel Bebek'in oğlu)'dir.Daha sonraları bu iki arkadaşından bu olayı öğrenen ve kendiside gurbet hayatı görmüş olan, o zamanlar Karabörk'ün aydın yüzlerinden Albay lakaplı, Aslan(Cemal) Karadirek'dir.Bu üçlüye daha sonraları Halit Bebek(Alismanın Halit)'de katılır ve Futbol gurubu Karabörk'de kısa zaman içinde dörde çıkar. Bilinen bir gerçek ise bu dörtlünün dördününde Galatasaray'ı tuttuğudur.Karabörk'de radyo ve televizyon hiç yok denecek seviyedeydi.Karabörk'ün o zamanlar her daim yenilikci yüzlerinden olan Albay, küçük bir radyoya sahipdi ve bu gurup maçları Albay'ın radyosundan dinlemekte idi.
Halit Bebek'in bu futbol sevgisi ölene kadar devam etmiş, okulun bahçesinde maç başladığı anda kendi kahvesini dahi bırakıp, ilerlemiş yaşına rağmen maçların müdavimi olan seyircisi olmuştur ve hararetle maçları izlediği görülmüştür.

O günlerle ilgili anılarını Öğretmen Avni Bebek bakın nasıl anlatıyor:

Benim o zamanlar ilkokula yeni başlamış olduğum yıllar idi.Onlar o zamanlar 20 yaşlarında idiler.İbrahim abi ve Kemal abi Görele'den dergi alıp gelirlerdi.İbrahim abi kamyonda muavin olduğu için sürekli dergi alırdı ve maçları takip ederdi.Dergiyi okurlar ve kendilerine lazım olan bölümleri aldıktan sonra geri kalan kısmını bana verirlerdi ve bende okurdum.Koyu bir Galatasaray taraftarı idiler.Bende takım ve futbolla onların sayesinde tanıştım ve Karabörk'e futbol ve Futbol kültürü ikisinin sayesinde gelmiştir.Maçlarıda genelde Albayın radyosundan dinlemekte idiler.Daha sonra geriden gelen nesil olan ve onların zamanında yeni yetişmekde olan 60-65 kuşağı olan bizler futbolu onlardan öğrendik.

Yine bu yıllarla ilgili anısını Ali Kayacı (Uzun Ali) ve Cemal Kayacı (Cemalin Mustafa) bakın nasıl anlatıyor:

İbrahim ve Kemal aşırı bir Futbol fanatiği idiler ve koyu bir Galatasaray taraftarı idiler.Dergi ve Gazetelerden futbolu takip ederlerdi.Albay'ın radyosundanda her hafta maçları pendin başında oturur, ayaklarını suya sokarak dinlerlerdi.Bizler futbolu kendilerinden öğrendik.Bunlar bizim akranlarımız idi.O yokluk günlerinde top bulamazdık ve koyunun suluğunu top yapar futbol oynardık. Ayrıca kışın kar çeperini sıkıştırma yöntemiyle sertleştirir ve futbol(maç) oynardık.Plastik top bazen bulurduk.Genelde Mike toplarla oynardık.

Evet, 45 kuşağından iki gencin önderliğinde Karabörk'e gelen futbol daha sonra o geliş yıllarının ilk çocukluk dönemini yaşayan 65 kuşağı ile zirveye çıkmıştır. Bu 65 kuşağı ilk defa Karabörk dışında maçlara çıkmış, Görele'de ilk o zamanlar futbol oynamıştır.

1982 yılında Görele'de maça çıkan Karabörk gençliği, sahaya çıktığı anda kısa bir şaşkınlık yaşar.Daha önce gumbük boğazında top oynayan gençlik ilk defa bir futbol sahasına çıkmıştır ve sahanın büyüklüğ onları kısa bir korkuya salar.

O gün maça şu gençlerle çıkılır,

Yılmaz Köse,
Yılmaz Cırıt,
Hakkı Köse,
Haydar Karaman,
Metin Karaal,
Muhammet Kayacı,
Halis Topaloğlu,
Ersin Karadirek,
Osman Köse,
Muhammet Cırıt,
Avni Bebek ve şu anda adını hatırlayamadıkları 3-4 arkadaşla çıkılır.

Haydar Karaman ve Metin Karaal bakın o yılları nasıl anlatıyor:

Daha önceleri hep gumbükde oynardık.Bazen Kuş köy okulunun kapısına gider orda oynardık.Ama ilk defa bir stadda maça çıkmakta idik. Saha o kadar büyük geldiki bize, biz biran "yandık" dedik.Bazı arkadaşlar baktık alışkanlıklarından olsa gerek sahayı adımlayıp, ölçmeye başladı.Bazılarının ayakları titriyor."Eyvah" dedik.Ama maç başladı, biz hiçde öyle korktuğumuz gibi bir karşılaşma çıkarmadık.O gün üç maç oynadık ve birini kazandık, birinde berabere kaldık, birindede yenildik.Maçlarıda Görele Karması Ve Jandarmanın takımları ile oynadık.

Yine Haydar Karaman o günle ilgili forma anısını şöyle anlatıyor:

Maça çıkmaya bir gün kalmış, ne forma var ne de bir malzeme.Ersin babasının dükkanından kısa kollu atlet getirdi ve onları o gece gazlı boya ile sabaha kadar formaya benzetmeye çalıştık.O zamanlar meşhur olan Peru milli takımının amblemini atletlerin önüne iki çapraz halinde çizdik.Yakasınada boya ile Kızılyıldız amblemini yaptık.Yarına hazır hale getirdik. Maça çıktık her yerimizi gaz kokusu sardı.Maçı nasıl tamamladık bilmiyorum.Az kalsın gazdan zehirlenecektik.Ama o gün üç maç yaptık.

Formada Kızılyıldız amblemini görenler, aha koministler maça çıkmış diye bize sataşmaya başladılar.O gün üç maç sonu köye çıktık ve korna çalarak direk Kuş köye devam ettik.Arkamızdan silah sesleri demenyanını yıkıyor.Uşak yandık dedi.Bunlar bizim hep kazandığımızı zannetmişler.Geri geldik durumu açıkladık.Metin Çakır bize, "hep yenilsenizde siz Karabörk'ü temsil ettinize bir değil yüz jarjör mermi size helal olsun" dedi.

Daha sonra geriden gelen yeni nesille Futbol Karabörk'de iyice yükselmiş idi.Gumbük boğazındaki araba yolu ve Okulun bahçesi maç yerleri idi.Arasıra Kuş köy okulunun kapısıda maç için kullanılırdı.

1985 ve 1990 yılları arasında Karabörkspor Görele Kaymakamlık kupasına katılır.Katıldığı ilk yıl centilmenlik kupası alır ve büyük bir ilgi görür.Karabörk gençliği maçlara ayrı bir hava ve renk katar ve maçlarında Görele'liler bile Karabörksporu destekler.

Katılışının ikinci yılı üçüncülük kupası alır.Bu kupalar Alirıza Köse'nin kahvesinde sergilenmektedir.

O yıllar kupaya,

Sedat Kodalak,
Uğur Cırıt,
İsmail Karaal,
Kemal Cırıt,
Selahattin Cırıt,
İlhan Topaloğlu,
Kemal Karadirek,
Ahmet Karadirek,
Sedayi Karaal,
Hüseyin Karaal,
Ali Çakır,
Osman Köse,
Cesur Çakır,
Sabri Yayla,
Hüseyin Karadirek ve adını hatırlayamadığım bir çok Karabörk geçleri katılır.

Daha sonraki yıllarda Çanakçı ilçe olunca Çanakçı kaymakamlık kupasına katılır ve burdanda bir üçüncülük kupası alır.

1985'li yıllarda Gumbükdeki top oynanan yol genişletme çalışması sonucu yıkılır.Okulun kapısıda yasaklanınca gençler uzun süre maç oynamaya yer bulamaz.Çaresizlik içinde kıvranan gençlik, bu günkü belediye meydanına yönelir.Kendisine burda ufak bir alan açar.Ama taşlık olduğu için rahat değildir.Muhtar Naci Bebek'den yardım istenir ve yol için geçmekte olan bir iş makinası ekipmanı dinamitle burdaki taşları kırar ve dozerle temizlenir.Gençler dere kenarından taşıdıkları kumlarla burayı kumlar ve idarelik bir saha ortaya çıkar.Belediye olunca burası belediye meydanı olur.

Gençlerin sahasını elinden alan belediye gençlere maç oynayacak bir saha yapmaz ve bu gün Karabörk Gençliği futbol oynayacak bir alandan mahrumdur.Hemde Belediyesi olduğu halde.Buda Karabörk ve gençliği için en büyük eksiklikdir.

Karabörk'den lisanslı futbolcu olarak şu isimler çıkar:

Mehmet Ali Çakır: Çanakçısporda oynuyor.
Aykut Bebek: Çanakçısporda oynuyor.
Güngör Yılmaz: İstanbul birinci amatör takımlarından, Tepebağsporda oynuyor.

Araştıran ve Yazan:İbrahim Cırıt
Ekleme:03-07-2006