Çanakçı'nın Üzüntüsü
Yine hüsran, yine çaresizlik, yine başarısızlık !
Bu güne kadar, Giresun olarak, hangi hizmeti elimizden başka bölgelere, başka illere kaçırmadık ki. Sonunda değil hizmet, kültür değerlerimizi de kaybetmeye başladık.
Belediyeler Sivil Toplum Kuruluşları, kendi kültürlerini, bugün festivallere, şenliklere dönüştürerek, yöresini ilini tanıtmayı amaçlayan ve aynı zamanda bu festivallerle yöreye ekonomik katkı sağlamaktadır. Ayrıca bu şenlikler vesilesiyle yöreye gelen siyasi iktidar sahiplerine o yörenin hangi konuda hizmete ihtiyacı olduğunun anlatıldığı da bir gerçektir.
Belki yıllardır hizmet alamayan ilçeler, beldeler şenlikler vesilesiyle biraz olsun hizmetten yana nasibini almaya çalışmaktadır. Eğer düzenlenen festivaller iyi organize edildiğinde festivaller vesilesiyle o il ve ilçede ulusal tanıtımdan nasibini alır ve turizme büyük bir katkı sağlar.
Ancak bunların hepsi yani, festival vesilesiyle, festivalin düzenlendiği il, ilçe veya beldenin ulusal tanıtımdan, hizmetten, turizmden nasibini alabilmesi o yörenin idarecilerinin ve siyasilerinin başarısına bağlıdır.Sizin kültürünüz ne kadar değerli olursa olsun, sahip çıkamıyorsanız, iyi tanıtamıyorsanız, hizmet yapamıyorsanız hiçbir şey ifade etmez.
***
İşte Giresun’un Çanakçı İlçesi Kuşköyü’nde 400 yılı aşkın süredir kullanılan ıslıkla haberleşme yani “Kuşdilinin” var mı Türkiye’de başka bir örneği?
Bugün Görele pidesi, Çavuşlu ekmeği, Akcaabat köftesi dersiniz ama Türkiye’nin hatta Dünyanın bir başka yerinde bulma ve yeme şansına sahip olursunuz. Ancak “Kuşdili” öyle mi?
Çanakçı’nın Kuşköyü Köyü’nden başka bir yerde yaşatılıyor mu bu kültür? Günümüzde haberleşmek için telefonlar icat edilmesine rağmen hala Kuş Köyü’nde ıslıkların sesini duyarsınız tepeler arasında. Çanakçı deresinin oluşturduğu vadi içerisinde yankılanır ıslık sesleri. Aslında sadece ıslık diye gelip geçtiğiniz bu sesler kim bilir neleri anlatır. Neler haberleşilir bu seslerle. Ancak bunu Kuşköylü olanlar bilir.
***
Yıllardır burada bir Kuşdili Festivali düzenlenir durur. Her defasında gündeme gelir Kuşköyü’ndeki okulun yolsuz oluşu ve köprüsüz oluşu. Hatta defalarca siyasiler yürüyerek gittikleri okulun kapısındaki festival alanında konuşma yaparlarken, her yıl bu okul yolunun ve köprüsünün yapılacağından söz ederler vaatler havalarda uçuşur. Uçuşurda festivalden sonra unutulur. Ta ki gelecek yıla kadar.
İşte daha bu okulun kapısına yol yapamayan bizim idarecilerimiz, siyasilerimizden bizler bu köye sırf “Kuşdili” için gelip giden turistler için bir otel bir sosyal tesis bekleyip durduk. Sonunda otel, sosyal tesis gibi altyapı eksiklerinden dolayı ele geçirilen büyük bir tanıtım fırsatını kaçırdık.
Kaçırdıktan sonra da ardından ahlayıp, oflamaya başladık. Bugün Trabzon Uuzngöl’de “Aşkındili Kuşdili” filmi çekilmeye başlayınca sesini yükseltmeye başlayanlara sesleniyorum. Sizler film için gelen ekibe kalacak yer, tesis gösterdiniz de onlar Uzungöl’ü mü seçti? Her şeyi siz sıradan festivallerden ibaret gördünüz. Kendi kültürünüze, kendiniz sahip çıkmadınız. Senede bir gün için mücadele edeceğinize bu kültürü her gün değerlendirmek adına hangi mücadeleyi gösterdiniz?
***
Ama henüz geç değil tabi.
Bu bir ders olsun ki sizlere yılda bir gün değil, her gün bu kültürü değerlendirmek adına bir mücadele verilsin. Mutlaka ve mutlaka bu yöreye bir otel, bir sosyal tesis kazandırılsın.Bugün bu dizi film Kuşköyü’nde değil de Uzungöl’de çekiliyorsa en büyük nedeni altyapı eksikliğidir.
Kültür festivali adı altında, konserlerin, eğlencelerin tertiplendiği günümüzde gerçek bir kültür olan “Kuşdiline” sahip çıkılsın. Bu görevde bu kültürü yaşayanların tak kendisine düşmektedir. Bu köylü olup ta dışarıda yaşayan iş adamları varsa mutlaka ve mutlaka buraya bir yatırım yapsın.Bence bu şekilde doğduğu topraklara olan vefa borcunu biraz olsun yerine getirmiş olur.
Ahmet Bilge
Ekleme:21-03-2006
